VROGGER HAD IK LOATER NOG.

Ik weet nog dat ik vrogger – op de stoeprand zat,
Met un stil verlang`n – noar ding`n die `k niet had.
Ik droom`m dan in kleur`n – van un step of un fiets,
Mar as ik dan weer wakker wed – zag ik van alles niks.
Want in mien jonge joar`n – was ut lèèv`n van un kind,
Slechs speul`n met illusies – en stoei`n met de wind.

Mar vrogger had ik loater nog – de toekoms was van mien,
Toen lag ut lèèv`n veur mien – noe lig ut achter mien.
Vrogger had ik loater nog – T`was al wat ik bezat,
Noe heb ik alles, mar ik heb – ik heb mien tied e-had.

In mien nieuwe auto – denk ik noe trug,
An mien kinderjoar`n – wat geet de tied tog vlug.
Heul veul mooie droom`m – werd`n werk`lukheid,
De welvoart gif met gulle hand – gebrek is uut de tied.
Mar tog – as ik die joar`n – zo snel veurbie zie goan,
Dan wens ik vaak in stilte – un tied die stil blif stoan.
De moraal van dit verhaal:
Wèès dankbaar van wa-j vrogger had, en wa-j noe heb.
Want denk er an …. Ie bint zo oud …. geniet`n zoveul da-j kunt.
#### Ferdinand.####