DE TWEE KANT`N VAN TWINTIG TWINTIG.

Twintig twintig hef mien niks e-brach!

Mien heur ie nooit zegg`n

Da-w saam`m meer kunn`n dan alleen

Want as ik eff`n vedder kiek, ondek ik

Spanning en onrus um mien hen

Elke wèèk vuul`n ik minder

Verbinding met mens`n die mien dierboar bint

Ik vuul`n

Dat ik vervreem`p raak`n van de buut`n wereld

En zeg mien veural niet

“d`r zit iets moois in iedere dag

Want hoej`t ok wendt of keert

Ik heb dit joar stil e-stoan

Ie zult mien nooit meer heur`n zegg`n

Twintig twintig brach mien veul lich puntjes.

 

>>> ( En noe lèès dit gedich van onder noar boav`n, verrassend)

 

#### Ferdinand ####