Noa Mien Depressie.

Ik bin niet meer te stopp`m,

K`zet woord`n um in doad`n.

Ik goa woar ik nooit eerder ging,

Ik beloop noe mien eig`n paad`n.

Ik loat mien niet meer remm`m,

K` verwieder de blokk`n an mien been,

Ik bepoal mien eig`n doel`n,

En goa doar dan ok hen.

Ik loat mien niks ontzegg`n,

Ik zuuk de grens van wat ik kan.

Wat ander`n dan ok zegg`n,

Wat weet`n zie doar noe van.

Ik loat mien niet beperk`n,

Ik leg mien eig`n lat.

Ik wil niet meer in un hokkie,

Ik bepoal mien eig`n pad.

 

### Ferdinand###

Nb: door "Ferdinand Blom" vertaald in het "Nedersaksisch Dialect".

Limerick

Er was is un kaasboer uut Gouda,

Die liep rond de toafel zien vrouw noa.

De vrouw zei heul lief – alles is relatief,

As ik iets hadder loop dan zit ik oe noa.

Er was is un neushoorn uut Ass`n,

Die mos ech heul neudig plass`n.

Hee zog un toilet – mar die was bezet,

Noe môt hee zien broek loat`n wass`n.

Er was ens un vrouw uut Abcoude,

Die graag op wat katt`nvoer kouwde.

Mar oh wat un lol – noa zes blikk`n vol,

Ze proat`n niet meer mar ze miauwde.

Er was is un man uut Laar`n,

Hee ging op un dag noar Slaghaar`n.

Hee ging met de boot – mar hee schaam`m zich dood,

Hee wis niet hoe die mos vaar`n.

Un doedelzakspeuler uut Glasgow,

Die zei op un dag “wat is dat noe”.

Mien kilt die is zuuk – en ik heb ok geen broek,

Noe speul ik straks bloot in de vrieskou.

Un oude chirurg uut Veenbrugg`n,

Behoorn niet meer tôt de vlugg`n.

Hee snee als mar raak – mar t` bestuur dat riep vaak,

Dat kost ons telkens un poar rugg`n.

 

### Ferdinand###

Nb: door "Ferdinand Blom" vertaald in het "Nedersaksisch Dialect".

Valse tonge,

Joost en Andy zitn in de schoolbanke druk met mekare te praoten.

De messter rup Joost biej zichen vrug; wat doar an de hand is?

Andy beweert biej hoog en lége dat mien moeder un valse tonge hef!

Én wat hej doar dan op u zeg, vrug de meester?

Dat is helemóle niet woar!

Ze hef vals wimpers, valse tandn en kiezn en vals négels mar geen valse tonge.

Beminde geleuvigen!

De pastoor zag metene al dat de collecteschale mear weerd was dan alls wat de collecte had op u brach.

Hee nam zich veur an ut end van de misse doarvan wat te zegn.

Beminde geleuvigen,

Toen ik – veur de misse- buten op ut kearkplein stun en al die mooie auto’s zagge , was ik dankbaar; God woar bint alle arme mensen u bleevn.

Mar noe ik u zeen heb wat de collecte op u brach hef , bid ik veur nieuws.

God woar bint toch die rieke luu u bleém, doar zit rieke noch arme luu in de kearke!

Sorry,

As Annemarie maandag’s uut huus kump, slut heur de schrik um ut lief, heur auto hef un flinke deuk.

Zee zut un briefien onder de rutenwisser;

Auto eigenaar, terwijl ik dit briefien schrieve kiekt oe buurn van un afstand toe.

Die zult wel denken da’k oe mien adres achterloate, mar dat is nie zo, ik zegge alleen maar "sorry".